OmloopKleineHeinVerslag van de Omloop door het Land van Kleine Hein

 

De derde zaterdag in april, wanneer de rest van wieler minnend Nederland zich prof waant in en om de Limburgse heuvels, dan reist het amateurpeloton af naar Emmen. Alwaar de Omloop door het Land van Kleine Hein op het programma staat. Op de steeds schraler wordende kalender (KNWU ?!) staat deze Klassieker als een huis die bovendien bol staat van traditie en retoriek.

 

Bij het oprijden van Sportpark De Meerdijk zie je motormuizen hun briefing krijgen en ontvang je het rugnummer van het zusje van juffrouw Bulstronk. Wiel inleveren, Harlekijntje meepakken, een korte warming up en dan rond twintig minuten voor tien moet je toch echt wel aan de start staan. Anders sta je achteraan en dat wil niemand.

 

Aan die start namens Otto Ebbens: Arjen, Bonne, Cor, Jasper, Joakim, Mark, Martin en Paul aanwezig. Om klokslag 10:00 uur klinkt het startschot en begint het gebruikelijke (roekeloze) geduw en getrek achter de neutralisatieauto. Op de périphérique van Emmen wordt de koers vrijgegeven en worden de heren met 60 km/u richting het volgende obstakel van de dag gestuurd: twee haakse bochten en wegen die van tien naar twee meter breedte gaan. Het is vragen om problemen en die komen er dan ook. Voorin het peloton wordt Bonne van zijn fiets gereden en dat betekent einde koers voor hem.

 

Het peloton raast echter onverminderd voort naar het Verlengde Scholtenskanaal, waar het begint aan twee ronden van ruim 25 kilometer. Daar wordt al snel duidelijk dat het gebrek aan wind het heel lastig maakt om aan de klauwen van het peloton te ontsnappen. Desalniettemin worden er diverse pogingen ondernomen. Arjen, Cor en Joakim waren bij vrijwel iedere vluchtpoging betrokken, maar helaas zonder succes.

 

Bij het voor de eerste keer opdraaien van de legendarische Limietweg lijkt het er even op dat de boel toch op een lint wordt getrokken, maar wederom blijkt dat de weersomstandigheden de koers niet selectief genoeg maken. En dus begint een nog bijna honderd man sterk peloton aan de tweede omloop. Daar begint voor sommige coureurs de hoge snelheid zijn tol te eisen en de achterdeur komt op een kiertje. 

 

De kop van de race is inmiddels voor de tweede keer bij de Limietweg aangekomen. Daar wordt opnieuw een poging ondernomen om het kaf van het koren te scheiden, maar aan het einde van het Carrefour de l’abre van Drenthe komt de boel toch weer bij elkaar. Martin is, doordat zijn stuur door het gestuiter los schoot, toch één van de slachtoffers en zal keihard moeten knokken om binnen de tijdslimiet de finish te halen. De rest van het peloton maakt zich op voor een massasprint. Via wederom de ringweg, worden de heren de klinkers van de Schansstraat opgestuurd. Daar gebeuren dingen waar Thijs Zonneveld schande van zou spreken, maar het gaat wonderwel allemaal goed.

 

Op de laatste kilometer van de wielerbaan zitten Cor, Joakim en Mark nog in kansrijke positie. Maar op de sprint van Harko Kiviet staat geen maat. Zijn derde zege op rij verdient lof en bewondering. Toch zouden we graag zien dat met deze traditie eens werd gebroken.

 

Resultaten Otto Ebbens:
10de Joakim
18de Mark
21ste Cor
42ste Jasper
52ste Paul
70ste Arjan
94ste Martin

 

(Foto: WSV Emmen)