180527 Ronde ZuidOost Friesland PodiumEen verslag van de Ronde van Zuidoost-Friesland

 

Kleine Hein, Rûntsje Tsjûkemar. Het zijn de krenten in de pap voor de noordelijke wielrenner met een amateurlicentie. Grote rondes die de stempel ‘klassieker’ krijgen. Wedstrijden, waar je bij voorbaat vrij voor vraagt bij je werkgever. Eendaagses, waar excuses voor absentie niet door de ballotage komen. Bij een eerste blik op de wieleragenda van 2018 maakten de harten van veel liefhebbers van de koers een sprongetje. Naast de mooie rondjes om de kerk en de omlopen, mocht het amateurpeloton dankzij Stichting Wieler Promotie Olympia afgelopen zaterdag namelijk de Ronde van Zuid Oost Friesland rijden. Ruim honderdtwintig kilometer met start en finish op de 35 meter hoge Bosberg in Appelscha, oftewel het dak van Friesland.

 

Terwijl de temperatuur geleidelijk naar zomerse waarden stijgt, geldt dat ook voor de spanning op het parkeerterrein van de plaatselijke voetbalclub. Ploegen die semiprofessioneel hun visstoelen uitstallen voor de auto’s, individuen die vragend naar de bidonhouders van anderen kijken om zelf het antwoord te vinden of ze wel voldoende vocht hebben, renners die bij elkaar de nummers op de rug spelden en een enkel gespannen gezicht omdat niet aan een tyrap voor het kaderplaatje is gedacht. Waarom zou je ook? Dat is toch alleen voor elites?

 

Na het inrijden stellen de honderdentien amateurs zich aan de voet van col op. Een kwartiertje wachten tot er achter de auto van de KNWU geneutraliseerd naar de top van de Bosberg wordt geklommen. Onze Otto-renners zoeken hun plekje in het peloton. Opdracht voor de eerste kilometers ‘niet te ver van achter zitten’. Alhoewel de wind misschien niet echt een factor van betekenis is en we inmiddels weten dat als de kilometerteller voor de amateurs boven de honderd kilometer uitkomt, het geen massale slachting oplevert, blijft het wel zaak om scherp te rijden. Zo af en toe valt er een gaatje, zo af en toe is er een onverklaarbare valpartij en zo af toe gaat het op de kant om vervolgens weer als een harmonica breed over de weg bij elkaar terug te komen.

 

Paul, Arjan, Joakim en Cor zoeken een plekje in de frontlinie. Mark, Martin, Bonne, Jasper, Daniël en Harold kijken eerst de kat uit de boom en zitten meer in de buik van het peloton. Met veertig kilometer op de teller en een gemiddelde van rond de 47 kilometer per uur moet Harold helaas zijn hoofd buigen en de staart van het peloton laten gaan. In de kop de wedstrijd probeert een enkele avonturier zich los te maken, maar iedere vluchtpoging wordt in de kiem gesmoord. Ook kleine groepjes, met onder andere Joakim, kregen niet meer dan enkele tientallen meters.

 

Nadat het peloton de volledig breedte van de N351 bij Nijeberkoop benut, wordt er rechts afgeslagen. Daar volgt de eerste kennismaking met de strook die de titel ‘Roubaix van de Stellingwerven’ heeft gekregen. De ene naar de ander bidon vliegt op de rammelstrook de houder uit. Toch lijkt van een schifting op het selectieve stuk geen sprake. Het gaat nog bijna mis als een renner de bocht te krap neemt en een koprol over het asfalt maakt. Er valt een gat, maar door even een inspanning te doen en de snelheid tot 63 kilometer per uur te brengen, kunnen ook de Otto’s gelukkig allemaal weer aansluiten.

 

Op 65 kilometer Oldeberkoop gaat Martin aan. Uiteindelijk sluiten nog twee man aan, maar langer dan enkele kilometers duurt de vlucht niet. Wel kan het drietal los van het peloton voor de tweede keer de rammelstrook op rijden. Zij krijgen hierdoor niets mee van een valpartij in de grote groep. Ook voor Arjan eindigt de wedstrijd op de ‘Roubaix van de Stellingwerven’. Hij rijdt namelijk lek en moet de wedstrijd staken.

 

De kilometers vliegen geleidelijk onder de smalle rubberen bandjes van de amateurs door. Langzaam maar zeker komt de eerste doorgang in Appelscha. Daar staan de ouders van Cor klaar met bidons voor de dorstige Otto’s. Helaas worden de drinkflessen voor de neus van Bonne door een onsportieve mede-amateur uit hun handen geslagen. Dergelijk gedrag hoort in ons ogen niet in een koers thuis (!). Tijd om ons daar druk over te maken, hebben we niet. De koers gaat door. Richting Fochteloo lijkt er een ontsnappingspoging succes te krijgen. Een groepje van zo’n twaalf mannen pakt geleidelijk secondes op het peloton. Tussen de koplopers vinden we helaas niet een het mooie tenue van Otto Ebbens. Dit tot frustratie van Joakim. Hij schuift op in het peloton. Bonne, Jasper, Daniël en Martin kijken elkaar aan. Ze hebben de opdracht van de kopman begrepen en maken zich klaar om naar voren te rijden. Ook Cor zet zich schrap om wellicht aan de kop te sleuren of de oversteek te maken. Hij werpt een blik over de mannen voor zich en ziet ineens een groen-wit-zwart shirtje als een raket er vandoor gaan. In een strook tussen twee bochten heeft Joakim solo het verschil op indrukwekkende wijze goed gemaakt. Een goede inschatting, zo zal blijken, want dit is de groep die wél vooruit blijft.

 

Paul heeft ondertussen, na de hele wedstrijd voorin te hebben gefietst, een plekje meer achterin gevonden. Moe gestreden kan hij hier een plekje vinden om de 121 kilometers in het peloton uit te fietsen. De prestatie van Mark is eveneens het vermelden waard. Amper hersteld van zijn valpartij in de Meertour en dan toch solide de finish halen. Cor, met in zijn kielzog de andere overgebleven Otto’s, rijdt ondertussen scherp. Het peloton houdt de groep binnen bereik. Op de weg tussen Oosterwolde en Appelscha is de grote groep door het hoge tempo in stukken gebroken. De koplopers lijken hier te stranden. Het peloton komt bij het binnengaan van Appelscha weer bij elkaar en de voorsprong is zeer beperkt. Bij het oprijden van de Bosberg lopen Joakim en co weer een beetje uit. Als de bel voor de laatste omloop van tien kilometer wordt geluid nestelt Bonne zich als sprinter voorin en ook Cor zet zich schrap mocht er eventueel toch een ‘massasprint’ komen.

 

Terwijl ook Jasper scherp rijdt, stoppen Daniël en Martin af. Iedere keer als een enkeling het tempo opvoert zitten zij in het tweede wiel om de achtervolging te frustreren. De voorsprong van de kopgroep groeit hierdoor tot een veilige marge en daarmee groeien ook de kansen van Joakim. Ondanks dat er ook een paar sterke mannen zitten. Onder de rode vod zet Sipke Zijlstra aan. ‘Joki’ weet dat hij dan niet moet twijfelen en mee moet. Op de finishlijn is het verschil een halve fietslengte in het voordeel van Zijlstra. Achteraf is Joakim realistisch. ,,Ik kon er helaas niet meer overheen. Dan word je tweede en dat is ook goed.”

 

Een halve minuut na de kopgroep laat Cor de rest nog even de achterkant van zijn kuiten zien, door ongenaakbaar als eerste van het peloton binnen te komen. Ook de andere Otto’s rollen voldaan over de streep op de Bosberg.

 

Uitslag Otto Ebbens-renners
2. Joakim Zuidema
13. Cor Visser
28. Jasper Witteveen
29. Daniël Elzinga
32. Martin de Vries
58. Bonne Aans
69. Mark Gjaltema
72. Paul Veldhuis
DNF Arjan Douma
DNF Harold Piersma